IDEXX SDMA

SDMA – een casestudy: Scarlet

Verhoogde SDMA-waarde leidt tot de ontdekking van vroege chronische nierziekte bij een hond tijdens een preventieve controle

Achtergrondinformatie

Naam: Scarlet
Leeftijd: 5 jaar
Ras: Golden retriever
Geslacht: Vrouwelijk

Reden voor bezoek
Scarlet kwam op spreekuur voor haar jaarlijkse controle en vaccinaties.

Voorgeschiedenis
Scarlets eigenaren vonden dat ze de laatste weken niet helemaal zichzelf was. In het verleden had ze een paar keer een urineweginfectie gehad, maar ze had daar recent geen verschijnselen van getoond. Ze had minder energie, maar haar eetlust en drinkpatroon waren voor zover de eigenaren konden beoordelen normaal.

Lichamelijk onderzoek
Scarlet was levendig, alert en responsief, zag er goed gehydreerd uit en had een goede lichaamsconditiescore met een gewicht dat niet was veranderd sinds het laatste bezoek.

Diagnostisch plan

Volledig bloedbeeld, routineprofiel inclusief IDEXX SDMA-test en elektrolyten, volledig urineonderzoek en totaal T4 werden aanbevolen.

Laboratoriumuitslagen

  • Het volledig bloedbeeld van Scarlet was in orde, maar haar andere bloedwaarden en de urineanalyse brachten enkele punten van zorg aan het licht.
  • Ze had een verhoogde SDMA*-waarde van 17 μg/dl (0-14 μg/dl) en een lage urinedichtheid van 1.026. Haar creatinine viel met 1,5 mg/dl binnen het referentie-interval.
  • Haar totaal T4 en vrij T4 vielen beide nog net binnen de referentie-intervallen maar waren wel laag.

Behandelplan en follow-up

  • Bij Scarlet werd gestart met L-thyroxine als behandeling van vermoedelijke hypothyroïdie.

  • Er werd een hercontrole gepland voor over 2-3 weken, voor nieuw volledig bloedbeeld, chemisch profiel, totaal T4 en volledig urineonderzoek.

  • Als aanvullende onderzoeken werden voorgesteld: beeldvormende diagnostiek van haar nieren en gerelateerde structuren, evenals bepaling van eiwit/creatinine-ratio in de urine (UPC) en bloeddruk.

Hercontrole na 2 weken: Haar eigenaar zei dat Scarlet weer actiever leek. Haar totaal T4-waarde was nu netjes binnen de norm, haar SDMA-waarde bleef met 18 μg/dl te hoog en haar creatininewaarde viel ook nu binnen het referentie-interval. Haar urinedichtheid bleef met 1.027 laag.

Actieplan en resultaten

  • Vanwege de persisterende SDMA-verhoging werd een echo gepland van Scarlets nieren en gerelateerde structuren.

  • Op de echo was te zien dat de linker nier wat te rond en iets onregelmatig was, met een licht verwijd pyelum en veranderingen die vermoedelijk het gevolg waren van eerdere nierinfecties.

  • De urinekweek was negatief, de UPC was 0,0 en haar gemiddelde systolische bloeddruk was met 140 mmHg normaal.

  • De SDMA-waarde van Scarlet bleef verhoogd en op de echo bleven de nieren afwijkend. Volgens de richtlijnen voor de stadiëring van chronische nierziekte (CNZ) van de International Renal Interest Society (IRIS), wezen deze bevindingen op CNZ stadium 2, substadium normotensief zonder proteïnurie.

  • Scarlets behandelplan bestond uit het starten met een nierdieet, doorgaan met de L-thyroxine en thuis altijd toegang tot vers water, samen met regelmatige vervolgafspraken om haar nierfunctie te controleren. Er werden driemaandelijkse controleafspraken ingepland, voor volledig bloedbeeld, routineprofiel, totaal T4 en volledig urineonderzoek.

Hercontrole na 3 maanden: Het ging thuis heel goed met Scarlet. De totaal T4-waarden bleven prima binnen het referentie-interval en het volledig bloedbeeld was normaal. De SDMA-waarde was 15 μg/dl en de creatininewaarde nog steeds binnen de norm. Haar urinedichtheid bleef met 1.027 laag.

Hercontrole na 6 maanden: Gezien Scarlets activiteitsniveau, de verbeterde diagnostische resultaten en de verslagen van haar eigenaar werden de halfjaarlijkse controlebezoeken uitgesteld. Bij de volgende controle wasScarlets SDMA-waarde 15 μg/dl gebleven, haar creatinine nog steeds binnen de norm en haarurinedichtheid 1.026.

Patiëntuitslagen

Uitslagen klinische chemie (31 december)

Uitslagen urineonderzoek (31 december)

Totaal T4 en vrij T4 (31 december)

Klinische chemie (18 januari)

Totaal T4 (18 januari)

Klinische chemie (27 maart)

Discussie

SDMA is een betrouwbaardere biomarker voor nierziekte dan creatinine1–5 en de tests hebben geholpen om een medisch opvolgplan voor Scarlet op te stellen, ook al waren de veranderingen in de nieren nog in een vroeg stadium.

Vroeg ingrijpen en ondersteuning van Scarlets nierfunctie met een nierondersteunend dieet droegen bij aan het stabiliseren van de SDMA-waarde bij de hercontroles. Het is bewezen dat SMDA betrouwbaar is voor de vroege opsporing van nierziekte en dat ingrijpen met een dieet nog voordat de creatinine stijgt gezondheidsvoordelen voor de nieren kan opleveren.1,2

SDMA-bepaling is belangrijk

Veeg om onze gerenommeerde software en apparatuur te bekijken.

Klik op de foto's om te zien hoe actie naar aanleiding van de IDEXX SDMA-testresulten Reese, Molly, Bess, Jimmy, Mary Jane, Scarlet en Zeke heeft geholpen. .

*Symmetrisch dimethylarginine.

Referenties

  1. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Yu S, Jewell DE. Comparison of serum concentrations of symmetric dimethylarginine and creatinine as kidney function biomarkers in healthy geriatric cats fed reduced-protein foods enriched with fish oil, L-carnitine and medium-chain triglycerides. Vet J. 2014;202(3):588-596.
  2. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Melendez LD, Jewell DE. Relationship between lean body mass and serum renal biomarkers in healthy dogs. J Vet Intern Med. 2015;29(3):808-814.
  3. Nabity MB, Lees GE, Boggess M, et al. Symmetric dimethylarginine assay validation, stability and evaluation as a marker for early detection of chronic kidney disease in dogs. J Vet Intern Med. 2015;29(4):1036–1044.
  4. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Jewell DE. Comparison of serum concentrations of symmetric dimethylarginine and creatinine as kidney function biomarkers in cats with chronic kidney disease. J Vet Intern Med. 2014;28(6):1676-1683.
  5. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Almes K, Jewell DE. Serum concentrations of symmetric dimethylarginine and creatinine in dogs with naturally occurring chronic kidney disease. J Vet Intern Med. 2016;30(3):794-802.