IDEXX SDMA

SDMA – een casestudy: Bess

SDMA-waarde helpt bij het herkennen van chronische nierziekte bij een oudere kat

Achtergrondinformatie

Naam: Bess
Leeftijd: 15 jaar
Ras: Amerikaanse korthaar
Geslacht: Vrouwelijk

Reden voor bezoek
Bess kwam op spreekuur voor haar jaarlijkse standaard gezondheidscontrole.

Voorgeschiedenis
Haar eigenaar vertelde dat Bess slomer was nu ze ouder werd en dat ze niet meer zoveel at als voorheen. De eigenaar had geen veranderingen opgemerkt in haar drink- of plaspatroon. Ze was onderdeel van een huishouden met meerdere katten.

Lichamelijk onderzoek
Bess had matige gebitsproblemen; de andere onderzoeksparameters vielen binnen de normaalwaarden. De spiermassa op haar rug was geslonken, zoals vaak gezien wordt bij oudere dieren.

Diagnostisch plan

Volledig bloedbeeld, routineprofiel inclusief IDEXX SDMA-test en elektrolyten, volledig urineonderzoek en totaal T4 werden aanbevolen. Deze tests zijn geschikt voor Bess en andere dieren van haar leeftijd die dezelfde verschijnselen vertonen, om naast het lichamelijk onderzoek een goed klinisch beeld te vormen.

Diagnostische beoordeling

Bess had een verhoogde SDMA*-waarde en tegelijkertijd een verminderd urine-concentrerend vermogen met een urinedichtheid van 1.014. Het volledig bloedbeeld, de andere indicatoren uit het routineprofiel en de totaal T4 waren daarentegen binnen de norm.

Mogelijke vervolgstappen

  • De gestegen SDMA-concentratie was een signaal voor verder nieronderzoek. De juiste vervolgstap was een volledig urineonderzoek, dat al was gedaan. De lage urinedichtheid was nog een teken van een bedreigde nierfunctie.

  • Beeldvormende diagnostiek kan nuttig zijn om de nieren verder te beoordelen, nierziekte te bevestigen en een onderliggende oorzaak op te sporen (bijv. infecties of stenen), en moet worden overwogen bij patiënten die tekenen van nierziekte vertonen.

  • Ook de bloeddruk moet worden gecontroleerd bij dieren met nierziekte.

Follow-up

  • 2 weken later vond een diagnostische follow-up plaats inclusief röntgenfoto's, bloeddrukmeting en opnieuw een volledig bloedbeeld, klinische chemie en een volledig urineonderzoek met eiwit/creatinine-ratio (UPC).
  • Resultaten: Op de röntgenfoto's waren geen stenen te zien, terwijl de nieren kleiner dan normaal waren. De enige afwijking in de laboratoriumuitslagen was een verhoogde SDMA-waarde van 25 μg/dl, en de urinedichtheid bleef laag: 1.016. Ze had een normale bloeddruk van 145 mmHg. Haar UPC-ratio was met 0,1 ook normaal. 

Diagnose

Volgens de richtlijnen voor de stadiëring van chronische nierziekte (CNZ) van de International Renal Interest Society (IRIS), wezen deze bevindingen uit dat Bess CNZ stadium 2 had, substadium normotensief zonder proteïnurie. Maar gezien haar SDMA-waarde van 25 μg/dl, zou volgens de IRIS-richtlijnen voor stadiëring de ernst van de nierdysfunctie van Bess zijn onderschat als er alleen naar creatinine was gekeken. Behandeling voor CNZ stadium 3 zou daarom moeten worden overwogen.

Patiëntuitslagen

Klinische chemie

Totaal T4

Hematologie

Urineonderzoek

Richtlijnen voor CNZ-stadiëring van IRIS

Discussie

SDMA is betrouwbaarder dan creatinine bij beoordeling van de nierfunctie en het opsporen van ziekte.1-5

Gevallen zoals dat van Bess komen veel voor in onze praktijken: oudere dieren die met het vorderen van de leeftijd minder bewegen en spiermassa verliezen. Creatinine is een afbraakproduct van spieren en als de spiermassa afneemt, heeft dit invloed op de creatininespiegel bij klinisch-chemisch onderzoek. De SDMA-spiegel wordt niet door de spiermassa beïnvloed en is daarom betrouwbaarder om nierziekte aan te tonen.4,5

IRIS heeft het medisch belang van SDMA-bepaling ook erkend en heeft de richtlijnen voor diagnosticering, stadiëring en behandeling van CNZ hierop aangepast.

SDMA-bepaling is belangrijk

Veeg om onze gerenommeerde software en apparatuur te bekijken.

Klik op de foto's om te zien hoe actie naar aanleiding van de IDEXX SDMA-testresulten Reese, Molly, Bess, Jimmy, Mary Jane, Scarlet en Zeke heeft geholpen. .

*Symmetrisch dimethylarginine.

Referenties

  1. Nabity MB, Lees GE, Boggess M, et al. Symmetric dimethylarginine assay validation, stability and evaluation as a marker for early detection of chronic kidney disease in dogs. J Vet Intern Med. 2015;29(4):1036–1044.
  2. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Jewell DE. Comparison of serum concentrations of symmetric dimethylarginine and creatinine as kidney function biomarkers in cats with chronic kidney disease. J Vet Intern Med. 2014;28(6):1676-1683.
  3. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Almes K, Jewell DE. Serum concentrations of symmetric dimethylarginine and creatinine in dogs with naturally occurring chronic kidney disease. J Vet Intern Med. 2016;30(3):794-802.
  4. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Yu S, Jewell DE. Comparison of serum concentrations of symmetric dimethylarginine and creatinine as kidney function biomarkers in healthy geriatric cats fed reduced-protein foods enriched with fish oil, L-carnitine and medium-chain triglycerides. Vet J. 2014;202(3):588-596.
  5. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Melendez LD, Jewell DE. Relationship between lean body mass and serum renal biomarkers in healthy dogs. J Vet Intern Med. 2015;29(3):808-814.