IDEXX SDMA Test

Wat te doen als SDMA verhoogd is

Een verhoogde SDMA-waarde geeft aan dat de nierfunctie (GFR) verminderd is. Dit helpt u om acute nierschade en chronische nierziekte (CNZ) te detecteren, en het reflecteert secundaire aandoeningen die de nierfunctie nadelig beïnvloeden.

Het IDEXX SDMA Protocol helpt u om een verhoogde SDMA-waarde bij honden en katten te interpreteren en de juiste stappen te zetten richting het stellen van de diagnose.

SDMA-waarde interpreteren

Download: IDEXX SDMA Protocol

IDEXX SDMA algorithm and IMM protocol

Als SDMA verhoogd is en andere waarden er normaal uitzien

SDMA geeft meer informatie dan enkel kreatinine en ureum.

Bess, een kat met CNZ, waarbij de de meeste parameters binnen de normaalwaarden vielen, had een verhoogde SDMA-waarde. Leer meer over het opsporen van nierziekte bij katten met behulp van SDMA.

Lees de klinische casus van Bess

Volg de IRIS richtlijnen voor het stageren en behandelen van CNZ

Overview of the International Renal Interest Society (IRIS) guidelines for Chronic Kidney Disease (CKD)

De richtlijnen van de International Renal Interest Society (IRIS) voor chronische nierziekte (CNZ) onderschrijven het belang van SDMA voor zowel diagnose als behandeling.6 

Lees meer over de IRIS Guidelines

 

Antwoorden op veelgestelde vragen over een verhoogde SDMA-waarde

Als de SDMA-concentratie verhoogd is bij een preanesthesie-screening voor een electieve procedure, is het verstandig het IDEXX SDMA Protocol te volgen om vast te stellen of nierziekte aannemelijk is en welke onderzoeken, behandeling en monitoring wordt aangeraden.

Een vroege diagnose biedt de kans om op de volgende manier actie te ondernemen:

  • Onderzoek doen naar een onderliggende oorzaak van nierziekte, met name naar behandelbare factoren.
  • Het onder controle houden of behandelen van onderliggende oorzaken of verstorende factoren en het instellen van een behandeling om toekomstige beschadiging van de nieren te voorkomen.
  • De patiënt monitoren zoals past bij de ingestelde behandeling voor een onderliggende aandoening of verstorende factor.

Aanhoudend verhoogde SDMA-concentratie bij een gehydreerde patiënt is kenmerkend voor nierziekte. SDMA houdt sterk verband met de glomerulaire filtratiesnelheid (GFR) en neemt toe wanneer de GFR afneemt. Dus als de GFR daalt door pre- of postrenale azotemie, zal de SDMA-spiegel dienovereenkomstig stijgen.

Bij ongeveer 26% van de katten is SDMA verhoogd. Naarmate een kat ouder wordt, neemt de kans erop toe.7

Bij ongeveer 11% van de honden is SDMA verhoogd. Naarmate een hond ouder wordt, neemt de kans erop toe.7

Nierziekte komt vaak voor; 1 op de 3 katten8 en 1 op de 10 honden9 ontwikkelt gedurende zijn/haar leven een vorm van nierziekte.

Zie de veelgestelde vragen over SDMA voor meer antwoorden

Twee opties. Dezelfde betrouwbare resultaten.

De in-huis Catalyst SDMA test voor gebruik met de Catalyst One en Catalyst Dx klinische chemie analyzers
De IDEXX SDMA test, onderdeel van elk routineprofiel bij het IDEXX Laboratorium of aan te vragen als individuele test

Referenties

  1. Nabity MB, Lees GE, Boggess M, et al. Symmetric dimethylarginine assay validation, stability, and evaluation as a marker for early detection of chronic kidney disease in dogs. J Vet Intern Med. 2015;29(4):1036–1044.
  2. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Jewell DE. Comparison of serum concentrations of symmetric dimethylarginine and creatinine as kidney function biomarkers in cats with chronic kidney disease. J Vet Intern Med. 2014;28(6):1676-1683.
  3. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Almes K, Jewell DE. Serum concentrations of symmetric dimethylarginine and creatinine in dogs with naturally occurring chronic kidney disease. J Vet Intern Med. 2016;30(3):794-802.
  4. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Yu S, Jewell DE. Comparison of serum concentrations of symmetric dimethylarginine and creatinine as kidney function biomarkers in healthy geriatric cats fed reduced protein foods enriched with fish oil, L-carnitine, and medium-chain triglycerides. Vet J. 2014;202(3):588–596.
  5. Hall JA, Yerramilli M, Obare E, Yerramilli M, Melendez LD, Jewell DE. Relationship between lean body mass and serum renal biomarkers in healthy dogs. J Vet Intern Med. 2015;29(3):808-814.
  6. International Renal Interest Society. 2015 IRIS CKD Staging Guidelines. www.iris-kidney.com/guidelines. Geraadpleegd: 9 mei 2018.
  7. Gegevens beschikbaar bij IDEXX-laboratoria, Inc. Westbrook, Maine, VS.
  8. Lulich JP, Osborne CA, O'Brien TD, Polzin DJ. Feline renal failure: questions, answers, questions. Compend Contin Educ Pract Vet. 1992;14(2):127-153.
  9. Brown SA. Renal dysfunction in small animals. The Merck Veterinary Manual website. www.merckvetmanual.com/urinary_system/noninfectious_diseases_of_the_urinary_system_in_small_animals/renal_dysfunction_in_small_animals. Geüpdatet: oktober 2013. Geraadpleegd: 9 mei 2018.